شد ، در اين صورت اگر محل عدول باقى باشد ، بايد احتياطا به نماز احتياط ( 1 ) عدول كرده و آن را تمام كند و نماز اصلى را اعاده كند ، ولى اگر محل عدول گذشته باشد بايد احتياطا همان نماز را تمام كند و سپس نماز احتياط را نيز بخواند و هر دو نماز را اعاده كند ( 2 ) . ( مسأله 1003 ) : هرگاه شخص در نماز باشد و ضرر كلى بر او وارد شود بايد نماز را قطع كند و اگر ضرر را بر خود بپذيرد و نماز را قطع نكند و آن را تمام كند ، نمازش باطل است ( 3 ) . ( مسأله 1004 ) : هرگاه شخصى نماز ظهر را سهوا در ركعت دوم سلام داد و بعد از انجام فعل منافى نماز ، به نماز عصر مشغول شد و در بين نماز عصر متوجه آن شد ، بايد به نماز ظهر عدول كند و اگر وقت مختص به نماز عصر باشد بايد نماز عصر را تمام كند و نماز ظهر را قضا كند . ( مسأله 1005 ) : هرگاه شخصى نماز ظهر و عصر را بجا آورد و بعد يقين كرد ( 4 ) كه يكى از اين دو نماز را سه ركعتى سلام داده است ظاهر اين است كه اگر يك نماز چهار ركعتى به قصد ما في الذمه بجا آورد كافى باشد ( 5 )

--> ( 1 ) محقق خراسانى : بلكه بايد به نماز اولى عدول كند و نه به نماز احتياط و سپس احتياطا نماز احتياط را بجا آورد آنگاه به نماز بعد مشغول شود . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : بلكه اقرب عدول به نماز اول و سپس خواندن نماز دوم است و احوط و اولى اعاده هر دو نماز است . ( 3 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : اگر نماز علت زيان او باشد . محمد كاظم طباطبائى : بنابر احتياط ، اگر چه اقوى عدم بطلان است . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : حكم صورتى كه بعد از يقين نمودن ، فعل منافى از او سر نزده باشد قبلا بيان شد . ( 5 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : و احوط اعاده هر دو نماز مى باشد .